Logo Przyjaciele Na Winie Mobile

Winiarstwo bułgarskie


Ze wszystkich krajów byłego Bloku Wschodniego to Bułgaria najwięcej skorzystała z nowej sytuacji polityczno-ekonomicznej. Kraj ten zagwarantował sobie dobrą pozycję na rynku dzięki znakomitemu stosunkowi jakości do ceny. Co ciekawe aż do końca II wojny światowej, która spowodowała zmianę ustroju na komunistyczny, uprawa winorośli była niemal wyłącznie w rękach drobnych winiarzy, produkujących własne wina. W latach osiemdziesiątych w ramach programu zwalczania alkoholizmu, zamknięto sporą liczbę winnic. Jednak od momentu otwarcia się na rynki Europy Zachodniej w Bułgarii zakłada się nowe winnice, w większości na stokach. Dzisiaj wśród krajów wschodnioeuropejskich to właśnie Bułgaria intensywnie stara się o sprostanie wymogom jakościowym dotyczącym win, kierując się upodobaniami smakowymi klientów zagranicznych. Jest to możliwe m. in.: dzięki temu, że przeciętny plon wynosi tu 30 hektolitrów na hektar, czyli prawie połowę francuskiej średniej! Ponadto wielu wytwórców zaakceptowało fakt, że kontrola nad produkcją win ma decydujące znaczenie dla ich jakości.

Bułgaria posiada ponad sto mniejszych obszarów upraw należących do 5 wielkich regionów: Równiny Naddunajskiej, Regionu Czarnomorskiego, Regionu Podbałkańskiego, Niziny Trackiej oraz Doliny Strumy.

W przypadku win kontrolowanego pochodzenia na etykiecie pojawia się napis „Controliran”. Mianem reserve wolno określać wyłącznie wina czyste gatunkowo, o co najmniej jednorocznym okresie dojrzewania.

Klimat panujący w bułgarskich regionach winiarskich jest zróżnicowany. Na równinie Naddunajskiej panuje klimat kontynentalny, w środkowej i południowej Bułgarii zimy są wyraźnie łagodniejsze, a w regionach wschodnich, dzięki bliskości Morza Czarnego, panują wyższe temperatury. Na równinach rosną przede wszystkim odmiany czerwone: Cabernet Sauvignon, Merlot i Gamza (odmiana o charakterystycznym aromacie, korzenna i pełna ciała w pierwszych latach leżakowania – tożsama z węgierską Kadarką) oraz białe: Aligoté, Muskat Ottonel, Dimiat i Misket (rodzima odmiana będąca krzyżówką Dimiatu i Rieslinga, która daje wino o delikatnej nucie muszkatołowej). W Regionie Czarnomorskim przeważają odmiany białe, które dają pełne wyrazu i niepozbawione finezji wina: Welschriesling, Sauvignon Blanc, Chardonnay, które dojrzewają w dębowych beczkach.

Warunki glebowe na południu kraju doskonale nadają się do produkcji win z odmiany Pamid – daje jasne i chętnie pijane wina oraz Mavrud, z której wytwarza się wina mocne, pełne ciała, dające korzenne, długowieczne wina, przypomina niekiedy francuskie Mourvèdre.

Na południowym zachodzie, blisko granicy z Grecją, w ciepłym, suchym klimacie doliny Strumy uprawia się kolejną rodzimą odmianę – Melnik. Daje ona mocne wina o intensywnym bukiecie i wyrazistych garbnikach oraz potencjale starzenia – można rzec „bułgarski Syrah”. Dolina Strumy jest zresztą jedynym w Bułgarii górzystym obszarem winiarskim.

Bułgaria jest mocniejsza w winach czerwonych. Wina białe pozostają zdecydowanie w ich cieniu.

Ciekawostka
  • Dolina Róź między Bałkanami a górami Sredna Gora znana jest z róż damasceńskich przerabianych na attar, czyli olej różany. Powstają tu wina, pachnące jak perfumy, z Misketu i Muscatu oraz trochę Cabernet Sauvignon.
  • Wszystkie bułgarskie butelki sprzedawane za granicą oznaczone są po angielsku, na większości etykiet podany jest szczep winogron oraz region pochodzenia.
  • Lepsze wina, starzone w beczce, zwykle noszą nazwę Reserve, Special Selection, Limited Edition.